Yazar, diğer dinlerin peygamberlerine saygı gösterilirken Hz. Muhammed (SAV) için duyulan sevgi ve bağlılığın farklı bir hassasiyet taşıdığını savunur. Bu bağlılığın, Peygamber’in tevazulu yaşamı ve merhametiyle ilişkisini sorgular.
Aktarılan anlatıda Hz. Ömer, Resulullah’ın hasır üzerinde dinlenirken duyduğu üzüntüyle ağlar. İran kralları ile Roma imparatorlarının zengin yataklarda uyuduğunu düşünürken Peygamber’in sade yaşamının kendisine zor geldiğini söyler. Peygamber de Uhud Dağı’nı altına çevirebileceğini, ancak bir yolcu gibi dinlenip yoluna devam etmeyi tercih ettiğini belirtir.
Yazıda bir çarpışma sonrasında atların altında kalan çocuk cesedi karşısında Hz. Muhammed’in gösterdiği tepki anlatılır. Haberdar olmadığı ve razı olmadığı belirtilen bu örnek, çocukların savaşlarda öldürülmesi karşısında sorumluluk sahiplerine yöneltilen bir eleştiriyle birleştirilir.
Deveyi ağaca bağlanmış, aç ve susuz bırakılmış şekilde gören Peygamberin su ve yem getirtmesi, sahibini bulana kadar başında beklemesi anlatılır. Yazar, teknolojik gelişmenin ahlaki duyarlılıkla birlikte değerlendirilmesi gerektiğini savunur.
İslam’a karşı çıkan Ebu Cehil’in oğlu İkrime’nin sonradan Müslüman olup Peygamber’i ziyareti, merhametin düşmanlıkla bağlantısını anlatılan başka bir örneği olur. Peygamber, sahabece Ebu Cehil hakkında konuşulurken ölüyü çekiştirmek yerine yaşayan kişilerin gözetilmesini ister.
Yazının sonunda görmediği şeylerin var olmadığına ilişkin örneklere yer verilir. Mikroplar, duygular, manyetik çekim, lazer ışınları, elektrik akımı, yerçekimi ve renkler bu kapsamda anlatılır. Buradan hareketle görmediğimiz varlıkları inkâr etmenin mümkün olabileceği ve iman bakımından önemli olanın gözle görmekten ibaret olmadığı ileri sürülür.
Kaynak: A Haber Gündem
