Fethiye Uluslararası Film Festivali’nin bu yıl dördüncüsünde, yazarı ayın dördü ile sekizi arasında festival ekibinin davetiyle bir etkinliğe katılır. Davet, açılış kortejine çıkmakla ilgili olsa da yazarın ilk tepkisi ün kortejine yakışmamak olur.
Ertesi gün, festival için kapatılmış bir kahve dükkânında kostümler seçilir. Cadı maskesi ve şapka giyen yazar, yaklaşık elli kişilik grubun sahil yolunda yürüdüğü korteje katılır. Katılımcılar defne yapraklarıyla alkışlayanlara çiçek uzatır; yaşlı bir kadının çocuğuna seslenmesi, yazarın geçici çocukluğunun tescillendiği an olur.
Festivalin en dikkat çekici özelliklerinden biri, kafelerin ve kitapçı dükkânlarının kısa film ve belgesel gösterimlerine ev sahipliği yapmasıdır. Bu alanlar perdelerle ayrılarak seyirciye açılır, yoldan geçenler etkinliğe çağrılır. Böylece yapımlar, seyirciyle doğrudan buluşma fırsatı bulur.
Kafelerde izlenen yapımlardan biri, Yuri Nazima’nın yönettiği Zampara adlı filmdir. Filmde paraşüt sahibi olmak isteyen Zampara, cehennem ve savaşın yıkılmış arazisi gibi dünyalardan geçerek aşk ve aileyle karşılaşır. Yönetmenin yapımcı eşiyle festivalde bulunduğu sırada, savaşın aşkı öldürmediğini belirttiği görülür.
Senegalli bir genç adamın yoksullukla mücadelesini anlatan Salman Gitmek İstiyor belgeseli de ayrı bir etki yaratır. Ozan Takış’ın yönettiği filmde, dokuz kardeşli Salman 16 yaşında yurdundan çıkar; Fas ve Fransa üzerinden çalışırken Türkiye’ye gelir. Ailesine ve doktor olma hedefine ulaşma mücadelesi, engelliğe rağmen süren bir yaşam çabası olarak anlatılır.
Kaynak: Cumhuriyet Son Dakika
