2026 yılında Nature dergisinde yayımlanan araştırmada, Pınarbaşı arkeolojik alanından çıkarılan yaklaşık 15.800 yıllık hayvan kalıntıları incelendi. Eski DNA analizleri, kalıntıların köpeklere ait olduğunu gösteren en eski genetik kanıtları ortaya koydu. Daha önce bilinen en eski kesin kanıtlar yaklaşık 5 bin yıl öncesine tarihleniyordu.
Orta Anadolu'da yer alan Pınarbaşı, Buzul Çağı'nın son dönemlerinde avcı-toplayıcı toplulukların kullandığı alanlardan biri. Buradaki gömülme biçimleri ve beslenmeye ilişkin izler, insanların bu dönemde köpeklerle yakın bir ilişki kurduğunu gösteriyor.
Kemiklerdeki kimyasal izotopların incelenmesi, Pınarbaşı'ndaki insanların beslenmesinde balığın önemli bir yere sahip olduğunu ve köpeklerin de balık tüketmiş olabileceğini gösterdi. Bulgular, insanlar ile köpeklerin aynı besin kaynaklarından yararlanmış olabileceğine işaret ediyor.
Yavru köpeklere ait kalıntıların insan gömülerinin bulunduğu alanda ortaya çıkarılması, yakınlardaki bir yerleşimde ise köpeklerin insanlarla birlikte gömüldüğüne ilişkin kanıtların tespit edilmesi dikkat çekti. Bu bulgular ilişkinin sosyal veya sembolik bir boyut taşımış olabileceğini düşündürüyor. Ancak gömülerin kesin anlamı ve köpeklerin topluluk içindeki rolleri henüz tam olarak açıklanmadı.
Araştırmada İngiltere'deki Gough Mağarası'ndan elde edilen yaklaşık 14.300 yıllık kalıntılar da incelendi. DNA analizleri bu kalıntıların da köpeklere ait olduğunu doğruladı. Anadolu ve Avrupa'daki bulgular birlikte değerlendirildiğinde, köpeklerin Batı Avrasya'da en az 14 bin yıl önce geniş bir alana yayılmış olduğu anlaşılıyor.
Bilim insanları köpeklerin gri kurtlardan ayrılarak evcilleşme sürecine girmesinin son Buzul Çağı'na kadar uzandığını düşünüyor. Kesin başlangıç tarihi ve ilk evcilleştirmenin gerçekleştiği yer ise hâlâ araştırılıyor. Pınarbaşı bulguları, insanlarla köpekler arasındaki bağın tarımın ve yerleşik yaşamın ortaya çıkışından daha eski dönemlere uzandığını ortaya koyuyor.
Kaynak: Sabah Son Dakika
