Buzdolabında bekleyen yoğurdun yüzeyinde oluşan sarımsı sıvı, çoğu zaman ürünün doğal yapısının bir sonucudur. Gözde Tüzer Korkmaz'a göre bu sıvı, yoğurdun bozulduğunu gösteren genel bir işaret değildir. Protein ve mineral bakımından zengin olabilen peynir altı suyu, uygun saklama koşullarında yoğurdun bir parçası olarak kabul edilir.
Yoğurt yapısındaki suyun bir kısmı protein ve diğer katı bileşenlerden ayrıldığında yüzeyde veya kabın kenarlarında birikmeye başlar. Bu ayrışma gıda biliminde sinerezis olarak adlandırılır. Yoğurt bekledikçe oluşan sıvı miktarı daha belirgin hâle gelebilir.
Üretim yöntemi, yoğurdun kıvamı, saklama süresi ve sıcaklık değişimleri sıvı ayrışmasını etkileyebilir. Ev yapımı yoğurtlarda ve daha gevşek kıvamlı ürünlerde bu görüntü daha sık karşılaşılabilir. Sıvının ince bir tabaka hâlinde veya daha fazla miktarda bulunması tek başına kalite ya da güvenlik göstergesi sayılmaz.
Sıvı; şeffaf, açık sarı veya sarımsı renkte olabilir. Yoğurdu karıştırarak tüketmek, besin bileşenlerinden yararlanmaya devam etmenin pratik bir yoludur. Koyu kıvamı tercih edenler sıvıyı ayırabilir; ancak yalnızca rengi sarı olduğu veya yüzeyde biriktiği için zararlı olduğu düşünülmemelidir.
Yoğurtta beklenmedik renk değişikliği, küf, alışılmadık koku veya ambalajda şişme görülürse ürün tüketilmemelidir. Böyle bir durumda yalnızca üst kısmını ayırmak güvenli bir çözüm değildir. Sıvı ayrışması tek başına doğal olsa da bu belirtiler bozulmaya işaret edebilir.
Güvenlik değerlendirmesinde son tüketim tarihi, ambalajın bütünlüğü ve saklama koşulları birlikte incelenmelidir. Belirgin bir sorun bulunmadığında yoğurdun üzerindeki sıvının dökülmesi gerekmez. Şüpheli durumlarda ürünün tadına bakarak güvenli olup olmadığını anlamaya çalışmak uygun değildir.
Kaynak: Evrensel
